Ziyaretçi Defteri

Faruk kardeşimin çok güzel "Gurbet o kadar acıdır ki" yazısına karşılık,destek vb. bir şeyler yazıp yazmamakta tereddüt ettim. Niye tereddüt ettim? Sitemize günde ortalama 35-40 ziyaretçimiz giriyor. Ama ziyaretçi defterine yazı yazan kişi sayısı çok az. Yani hep belirli kişiler. Uzun zaman_dan beri yazmayan Uzay Tabak yeğenim yazmış, çok memnun oldum şahsım adına. Demek istediğim bu siteye sahiplendiğimizi yazarak da gösterelim. Hangi konu da mı? Faruk kardeşim konu mu seçiyor veya sıkıntısı çekiyor? Siteye girdiğinda bazen duygu ve düşüncelerini tuşa döküyor. Çok da iyi ediyor. Faruk yazınca sanki bir değişik oluyor, güzel, ebedi de yazıyor hani. Herkesin Faruk gibi yazmasını elbette isteyemeyiz, bu haksızlık olur. Ama siteyi izlediğinizi, önemsediğnizi bilelim yeter. Gelelim Faruk yeğenimin yazısına. Gurbetlik elbetteki zor, yaşayanlar daha iyi bilir. Hele benim gibi 15 yılı Anadoluda geçmiş biri olarak. Tabi o zamanlar şimdiki teknoloji yoktu (1982-1997 arası). Haberleşmeyi mektupla yapıyorduk. Haftada bir telefon etmek için en az 2 saat sıra bekliyorduk. Adanadan telefon edeceğim gün ve saat belli idi. Rahmetli annem o gün ve saatte telefon başında beklerdi sesimi duymak için. Ama mektup yazmak çok farklıydı. Mektupta duygu ve düşüncelerini, yaşadığın yeri, olayları en ince ayrıntısına kadar tasvir eder anlatırsın.. Sonra karşılık beklersin, gelince mutlu olur tekrar kağıda kaleme sarılırsın, bu kimi zaman aileden bir kişi, kimi zaman çok yakın bir arkadaş, kimi zaman da bir sevgili olur. Ama yazmak güzeldir, şimdi öğrenciler kompozisyonda yazma sıkıntısı çekiyor. Neden? Çünkü mektup yazma alışkanlığı hiç edinmediler. Farukun da dediği gibi kimbilir belki de her şey yaşan_dığı zaman_da güzeldir. Bize o zamanlarda yaşadıklarımız, alışkanlıklarımız güzel geliyor ve sık sık nostalji yapma ihtiyacı duyuyoruz. Gençlerimiz için ise teknoloji daha kolay, isteklerini,duygularını hemen msn de hallediyorlar. Kalemine sağlık Faruk, pardon tuşlarına sağlık. Çok güzel yazmışsın. Herzaman yaz. Saygılarımla...