Ziyaretçi Defteri

Sevgili Emre; Evet neden yazmıyorsunuz diye sordum. Çünkü; Bezdim...Yıldım...Soğudum...Elim varmıyor yazmaya,dilim varmıyor söylemeye...Bu toplumun geleceğine ilişkin umutlarımı yitirdim demenden korktum. Bazen sayfalarca yazarsın da anlatmak istediğini anlatamazsın. Kimi zaman da bir cümle,bir söz çok şeyi anlatmaya yeter. Yazında bir cümle var not ettim.Malum bizim ülkemizde paçayı kurtaran susar bir daha da etliye sütlüye karışmaz.Ateş her zaman düştüğü yeri yakar. Tekrar tekrar okudum. Okudukça içim yan_dı. Bilerek yazımın içine alıntı yaptım.Okuyanların da içi yansın,yürekleri varsa acısın istedim.Ama yanmak üzülmek çözüm değil.Bu sorumluluk hepimizin.Benim yeğenim de sınava girdi.Amcanın senin için dilediklerini ben de onun için diledim. Çaresizliği yaşadım. İşte sözün bittiği yer burası.Size hesap veremiyorum.Sevgili Emre beni bağışla demiyorum.Yazıklar olsun bana sizin gibi pırıl pırıl gençlere yardım edemediğim için.Suçu onun bunun üzerine atarak bu vebalden kurtulabilir miyiz? Dünyada her millet,icraatına tahammül ettiği hükümetin mesuliyetine ortak sayılır. M:K:ATATÜRK Mekanı cennet olsun ne kadar ileri görüşlüymüş.Bu güzel vatanı siz gençlere bırakırken bizden bir halt olmayacağını söylemek istemiş...