Ziyaretçi Defteri

Sevgili dostlar; Zaman oluyor tek satır yazmıyorum.Bu durumumun çeşitli nedenleri olabildiği gibi içimden de gelmiyor mazereti yok. Karamsarmıyım,iyimsermiyim bilmiyorum. Kendimi beğenmiyorum. Oysa ben yine bildik ben.Bir sürü konu kafamda.Geçen hafta büyük oğlumla köyüme gittim.Doğduğum,büyüyemediğim,özlediğim.Kafam anılarımla dolu. Her şey kötüye gitmiş.Köylü daha yoksul,daha cahil ,yüzleri daha solgun,mutluluktan uzak. Zavallı köyüm benim.Suyun başındakiler gitmiş ,yerine oğulları gelmiş.Söylemler aynı dinlemeye bıkmadınız.Ulan dedim.Gençliğimin en güzel sekiz yılını verdim.Sizin daha insanca yaşayabilmenizdi istediğim... Şimdi 12 eylül diktatörleri yargılanıyormuş... Pöh Bir gün İstanbul kitap fuarına gitmiştim.Rahmetli Rıfat Ilgaz iki kız öğrenciyle söyleşi yapacaktı.Kızların elinde kalem defterleri.Belli ki sorularını önceden hazırlamışlar. Kızın biri okuyarak sordu. -Yazarlığa nasıl başladınız? - Önce öğretmenlikten atıldım.Sonra bu mesleğe atıldım. Kızlar yazmak istemedi.Rıfat Ilgaz üsteledi.Cümleyi dikte ettirdi. -Öğretmenlikten neden ayrıldınız? -Ayrılmadım.Atıldım.Halkıma doruları söylediğim için.... Ne güzel şey hatırlamak geçmişi.Yaşım elli yediye gelmişken dönüp geriye bakmaya gerek yok.Bu gün olanlara bakmak ve görmek yeter. Sevgili Necmettin altın neden değerlidir bilirsin.Az bulunur da ondan.Değerli muhtarımız da öyle.Köy Enstitüleri ile ilgili söyledikleri de doğru.Ben köy Enstitülü olamadım.Ama öğretmenlerim Ali Öztürk,Aziz Meriç ve Eğitmenim Mustafa Başak ile Lemanser Sükanın öğrencisi olma ayrıcalığım var. Her gününüz bugünnünüzden güzel olsun.Kalın sağlıcakla ve mutlu olun ... Not:Sevgili Necmettin müdürüm Hacıya söyle arpaları bozmasın bu sene arpa para yapacak gibi duruyor.