Ziyaretçi Defteri

"BİR ROMAN GİBİ......" Merhaba değerli arkadaşlarım. Son günlerde ben sizlere şiirlerden söz edecektim, fakat bir türlü bağlayamadım cümleleri yerli yerinde...Demek ki insan bazen çok istesede, bazı şeyler gerçekleşmiyor. Bende soruyorum kendime ara sıra; Yoksa duygularım, senelik izinemi çıktılar?... Oysa o kadarda uğraştım onları bir araya toplamak için. Hep içinden hüzün geçen filmleri izledim. Sözlerinden gözyaşı fışkıran şarkıları dinledim. Ve en güzel şiirleri seçtim; Hayata dair, sevda üstüne, arkadaşlık ve dostluk üstüne... Ve de bunların üstüne ekledimde bir kaç kadeh rakıyı,,,yine de olmadı be abi...Ama ne yapalım sağlık olsun...Nasılsa artık geceler uzun. Ben de tutar bir roman okurum bu uzun kış gecelerinde...Mesela Kerime Nadir'in harika bir eseri; "Gönül Hırsızı..." Ve başlarım okumaya. Başladımmı bırakması zor biliyorum. Vakit ilerliyor, gecenin bir yarısı...Bu geceler bitermi? Artık bıraksam ya. Yarın gece devam. Ama yok, illaki bir iki saat daha okuyacağım ve büyük bir ihtimalle yarın işe geç kalacağım...Bereket bizim patron iyi kalpli ve duygusal bir insandır. Bir şey demez bana. O bakımdan şanslıyım...( Ama ya o'nunda duyguları tatile çıktıysa,,,işte o zaman durum vahim...) Ben edebiyat romanlarını biraz fazla seviyorum nedense. Mutlaka hepimiz kitap okuyoruz. Hepsi farklı konular içersede, yinede kendimizden bir şeyler buluyoruz ve kendimize bir şeyler katıyoruz o kitaplardan......Aslında insan hayatıda bir roman gibi değilmidir?...Doğduğumuz gün başlar bu roman birinci sayfadan ve daha sonra hayat; Takır takır dizer sayfalarını yüzümüze...Ama hepimizin bildiği gibi, yalnızca bu romanın sonu, baştan bellidir. Çünki bir gün gelir ve son sayfa yazılır, maalesef......Neyse arkadaşlar, bunlar derin konular. Biz kitaba dönelim. Okumaya devam...İşte yine çember, çember sarıyor beni duygular. Yazar da o kadar güzel ve akıcı,,,birazda adamın içini yakıcı anlatıyor ki, bırakmak ne mümkün...Romanın nerdeyse üçte birine yaklaştım...Fakat o da ne! birdenbire ışıklar sönüyor ve her yer karanlığa gömülüyor...Oda da yalnızım. Yerimden kalkıp bir gaz lambası buluyorum. Oda ya loş bir ışık yayılıyor ve okumaya devam ediyorum.İçerde bir kaç saat önce gürül, gürül yanan soba, sessizce yanmaya devam ediyor. Masamda dün gece aldığım 35'lik rakının dibinde iki parmak kalmış. Sigara paketindede üç beş sigaramız var...Bıraksam okumayı , yarın gece devam etsem. Hayır, olmaz...Dışarda esen rüzgarın sesi çoğalıyor ve kapının aralığından bir serinlik doluyor içeri. İçime çekiyorum o havayı...Fakat hayret! bu havanın kokusu değişik.Hatırlayacağım ben bu kokuyu bir yerlerden ...Ve yine aniden farkediveriyorum , dışardaki bu sessizliğin içime doldurduğu huzuru. Vay canına! bu huzur da bana sanki hiç yabancı değil...Oda da gözlerimi gezdiriyorum. Sanki oda biraz küçülmüş gibi,,,Yahu, bizim duvarlar bu renkmiydi?......Dışarda belkide kar yağmaya başladıda, havanın kokusu bu yüzden değişti. Odadaki ışıkta zayıf olduğundan, duvarların rengi bana değişik geldi herhalde...Peki ama, bana bu huzuru veren sessizlik, birdenbire değişen havanın kokusu, durup dururken yüreğime hücuma geçen anılar, Ve içimde ikiye katlanan yaşama sevinci,,,nerden?...Bir kaç köpeğin havlama sesi karışıyor gecenin sessizliğine, rüzgarın sesiyle beraber...Hayır abi,,,artık dayanamıyorum. Pencereden bakacağım. Nasılsa kar başladı, şimdi ay ışığıda vardır dışarda. Perdeyi aralayıp bakacağım,,,neredeyim ben...Paketteki son sigaramıda yakıp, tam yerimden kalkıyordum ki,,,Birden! bir el omuzumu sarsarak; Haydi uyan artık, zaten işe de geç kaldın!!! dedi......En derin sevgi ve saygılarımla... "BELKİ DE HÜZÜN DAHA ÇOK YAKIŞIYOR YA BİZE,,,KARIŞTIRIP MUTLULUKLA RAKIYA SU KATAR GİBİ,,,BAMBAŞKA BİR LEZZET AKAR CİĞERİMİZE...SAYFALARI SARARMIŞ BİR ROMAN GİBİ,,,BİZDE BÖYLE YAŞAR, GİDERİZ İŞTE..."