Ziyaretçi Defteri
14 Ocak, 2008 at 16:31
Hüzün
Mehmetin oğlu olmuştu.
Yakışır bir isim bulamadı.
Güneş her zaman ki gibi doğmadı.
Çünkü tarih 10 kasımdı.
Etrafına şöyle bir baktı.
Tabiat dalgındı.
Gözlerinden yaşlar aktı.
Güneş bir a battı.
Birden gök gürüldedi.
Mehmet kendine geldi.
Gülen sese ilerledi.
Bu bebek Mustafa Kemaldi.
Biz Türküz güçlüyüz,
Biz köylüyüz, efendiyiz,
Biz yolunda devrimciyiz,
Her Türk Genci Atatürkçüyüz.
Bugün hepimiz tek yürek,
Vatan hiç geçilmeyecek.
Mustafa Kemaller doğacak.
Bayrağımız göklerde olacak.
şiirde bazı yerler eksik çıkmış.oraları düzeltirseniz sevinirim. :))