Ziyaretçi Defteri

"ÇABUK UNUTUYORUZ..." Değerli Arkadaşlarım; öncelikle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Gördüğünüz gibi nerdeyse her hafta sitemizin bu köşesine bir şeyler yazıyor ve zamanınızı alıyorum...Gün gelirde yazacak bir şey bulamazsam, ne olacağını da biliyorum. "Her şeyin bir sonu var" ve sizler beni, hemen unutuvereceksiniz...Aslında bu sizin suçunuz değil. İnsanın doğasında var bu...Yani insanoğlunun bu dünyada en kolay yaptığı iştir, unutmak...Zaman zaman hepimiz bir şeyler unutuyoruz bu hayatta. Bazen en sevdiğimiz dostlarımızı, en yakın akrabalarımızı, okul ve asker arkadaşlarımızı unutuyor, yıllarca arayıp sormuyoruz. Hele hele ölmüş olan bir tanıdığımızı, yakın akrabamız dahi olsa çok kısa bir sürede unutup gidiyoruz, maalesef...Tabi bu arada vefalı insanlara haksızlık etmeyelim. Unutmayanlar mutlaka vardır. Şöyle bir değerlendirme olabilir mi? Hayat o kadar Modern bir hale gelmiş ki, veya kafalarımız o kadar dolu ki; eşimizi, dostumuzu arayıp soracak zamanımız yok. Eğer durum böyle ise, bu dünya,dan göçmüş olan tanıdıklarımızı arada bir hatırlamaya hiç sıra gelmeyecek...Galiba şöyle diyor Modern hayat; Arkadaş,,, geçmiş geçmişte kalmıştır. Sen yarına bakacaksın. Yani daima hep ileri...(Acaba biz, iki ileri, bir geri yapsak ayıp olur mu bu Modern hayata?...) Neleri unutuyoruz;,,,Bazen otobüste bir eşyamızı, bir arkadaşımıza verdiğimiz sözü, evden Hanımın verdiği alışveriş listesinin yarısını, alacağımızı unutmayız da; mümkünse hemen borcumuzu, en kötüsü bazen de kendimizi unutuyoruz, kendimizi...Geçenlerde ben Babamın ev telefon numarasını unuttum. Bereket durumu ceple kurtardık. Ama Babam, yüksek bir sesle neden işten cebi arıyorsun ki, dedi. o şaşkınlıkla cep telefonumu kullanmayı unutmuşum. (Eyvah!!! Gri hücreler azalıyor...) Neleri unutmuyoruz;,,,Bir yerden pahalı bir alışveriş yapmış ve sonradan uyanmışsak bunun pişmanlığını, en sevdiğimiz arkadaşımızın hiç yoktan bir dargınlık çıkarıp kalbimizi kırmasını, Allah kimseye göstermesin; yerine kendi canımızı verecek kadar sevdiğimiz birini kaybetmenin acısını, ve,,, gençliğimizin baharında sol tarafımıza attığı bir kurşunla, bizi ömür boyu ağır yaralı bir hayata mahkum eden o vefasızı,,, belki de ölünceye kadar UNUTAMIYORUZ...Sevgilerimle... "İSTER YAĞMUR YAĞSIN... İSTER FIRTINALAR KOPSUN... YÜREĞİMİN HER KÖŞESİ PARAMPARÇA OLSUN İSTERSE... BENDE UNUTURUM,,,BENDE UNUTURUM SENİN GİBİ,,,BENDE..."