Ziyaretçi Defteri

"GÖZLERİM GÖRMÜYOR HAYATI..." Merhaba sevgili arkadaşlar. Uzun zaman-dır görüşemedik. Ama bakıyorum da herkes hayatından memnun. Yani kimseler özlememiş bizi:). Belki de bazı arkadaşlar daha da memnundur halinden." Abi, adam zaten çok uzun yazıyordu.Bu sıcak havalarda başımız ağrıyordu.Galiba adam, kendini bi şey sanıyordu...." Ben her türlü eleştiri ve görüşlerinize saygı duyarım, biliyorsunuz. Bu akşam içimden geldi, bir de çekince dokuz birayı, hadi siz siz olun da tutun kendinizi...Geçen hafta sabahın 9.00 u. Arabayla işe gidiyorum. Önümde bir araba, bana dörtlü sinyal yakıyor.Sonra bir köylüm geliyor karşıdan, birbirlerine korna yapıp selamlaşıyorlar.Ben öylesine ilerliyorum arkasında. Sonra o kavşaktan sola dönüyor ve bana korna yapıyor.Mutlaka tanıdığım biri, bir dostum...Ama ben açamamışımki kendimi. İş yerine gelince anlıyorum gerçeği. "Abi, gözlerim görmüyor hayatı"......Hayat,,, eninde sonunda bir yerimizden vuruyor bizi.Bunu kabullenmemiz lazım. Yeterki, kurşuna dizmesin yüreğimizi...Bazen bir uçuruma atar sizi hayat. Ama düşerken bir dal parçasına tutunuverir bir eliniz.(Aslında düşseniz daha iyi...)Tek elinizle tutunuyorsunuz hayata, eğer kilolu değilseniz ve gençliğinizde spor yapmışsanız inanın bırakamazsınız hayatı...Şimdi bazı abilerim diyecek; O senin dediğin filmlerde olur. Hayat zaten bir film değilmidirki abi? Yaşayıp gidersiniz ve sonunda o kelime, yerini alır perdede,,,THE END...Görüyorsunuz arkadaşlar, espri bile yapamıyorum artık. Belki bundan sonra da yapamayacağım. Alınız işte, bazen hayat neresinden vuruyor adamı...Gözlerim görmüyor ya hayatı, tuttum doktora gittim. Bana gözlük verdi ve ; "aslında daha erken, ama takabilirsen iyi olur" dedi. Taktım, akşam eve geldiğimde, merdivenleri ikişer,ikişer çıkmışım, sonra bana baş dönmesi yaptı abi, mecburen çıkardım...Vay, vay, vay demek ne yapsam bundan sonra, gözlerim görmeyecek hayatı......Aslın da kendime kızmıyor da değilim. Ben geçenlerde, haydi arkadaşlar sizde bir şeyler yazın demiştim.Ama kimseler bi şey yazmadı. Yani kimse gaza gelmedi ,helal olsun... Haa, galiba kimse deşifre etmek istemiyor yüreğini.Belki bu ağır oldu affedersiniz,,,galiba kimse kimseyle paylaşmak istemiyor anılarını,umutlarını,acılarını,yaşadıklarını, hayatı... Bn beceremedim ama böyle yaşamak daha iyi belkide. Sessiz, derinden, gizemli,yalnız,hatırasız, acısız,..Ama bir gün pişman olursunuz sessizliğinize, bağırmak istersiniz ama sesiniz çıkmaz ve her şey ,bir yalan gibi yanıp gidiverir .Ve dediğim gibi sizi bekleyen yalnızca çaressiz ve acı bir THE END...Sevgili arkadaşlar ,yine uzun oldu beni affedin...Gönül isterdi yine sona bir şiir ekleyelim...Ama maalesef ,,,"GÖZLERİM GÖRMÜYOR HAYATI..."