Ziyaretçi Defteri

SONER KUŞ…. Sitemizin üyesi ve müdavimi değerli dostum…Kan Grubu listemize adını görmekten büyük gurur ve onur duydum.SONER Kan bağışı dolayısı ile çeşitli madalyalara sahip Edirne mizin düzenli kan veren önemli donörlerinden dir.Ayrıca organ bağışı konusundada pek çoğumuzdan birkaç adım önde olduğu gerçeğinide bilmenizi isterim.Bütün organlarını bağışlamış gerçek bir insan sevdalısı değerli bir dosttur Soner…Teşekkürler dostum Soner sitemizin kan grubu listesinde yer almak istediğin için..İnsan hayatını önemseyen yaklaşımların ve duyarlılığın için..

kıyıcı ailesine baş sağlığı diliyorum.merhumada allahtan rahmet diliyorum SAYGILAR

FATMA ablama Allahtan rahmet Erdoğan,Şefiye ablama başsağlığı dilerim.

Köyümüz yetişenlerinden değerli ANTRENÖR - ŞANPİYON HOCA Reyhan SAĞLAM ı tebrik eder başarılarının devamını dilerim.İyiki varsın Reyhan kardeşim bir DOĞANCALI olarak seninle GURUR duyuyoruz.

geleneksel hale getirdiğiniz dayanışma gecesi resimlerine baktım, tebrik ederim. Ailelerin bile birbirnden koparıldığı bu günde bir köyün sergilediği bu tablo gurur verici bir olay.

Merhum Fatma KIYICIya aLLahtan rahmet, aiLesi ve dostLarına ba$sağLığı diLiyorum. Mekanı cennet oLsun.

sevgili site yöneticileri.25 aralık 2008 tarihinde köyümüz kızlarından rıdvan tükenmez in kızı reyhan tükenmez bilal ataman la nişanlanmıştır

““SİZİN OLDUĞUNUZ YER…”” Merhaba sevgili arkadaşlar…Sizlere en son ne zaman bir şeyler yazdığımı inanın unuttum. Aslında, niyetim yine gözlerinizi dinlendirmekti.Fakat kendimi tutamadım işte. Ee abi, nasılsa her şeyin anlamını kaybettiği bir an var.Yani bazen ben bile birbirine çok benzeyen konulardan, duygulardan,hatıralardan başka bir şey yazamadığımı düşünüyorum.Ama ne yapalım belki de benim dünyam bu kadar…Anlayacağınız, bu dünyada mutlaka her şeyin bir sonu var. Fakat bu benim bundan sonra yazmayacağım anlamına gelmez. Ben yine ara sıra gözlerinizi yormak için elimden geleni ardıma koymayacağım, bilesiniz…Nitekim bu güne kadar ben, gözlerinizi yorduğum yetmiyormuş gibi geçenlerde birde kulaklarınızı hedeflemişim birdenbire.Yahu abi, nedir sizin benden çektiğiniz?.Valla böyle giderse beş duyu organınızı mahvedeceğim ben, resmen……Kıymetli arkadaşlarım, bu gün öylesine bir muhabbet edelim istedim kendimce. Belki de aniden bir şeylerin hesabını vermek geldi içimden. Ben böyle yetiştim. Yaptığım bir şeyin hesabını vermeden yapamıyorum,duramıyorum, uyuyamıyorum,yaşayamıyorum…Uzatmayalım isterseniz, hani bizim geleneksel dayanışma gecemiz oldu ya. Konuyu oraya getireceğim izninizle.O gece benim için bir rüya gibiydi, desem?.. Bir çok kişi değişik anlamlar çıkarabilir…”- Yahu kardeşim, o gece benim için muhteşem bir geceydi, kim nasıl yorumlarsa yorumlasın saygı duyarım”…Bir kaç gün sonra gecenin video çekimlerini aldım ve seyrettim geceyi. Organizasyon güzel.Keyifler güzel.Doğancalılar, zaten ezelden güzel…Bir de ben, o coşkuyla kavramışım mikrofonu,şiirler,şarkılar…Benim için her şey şahane. Yakalamışım köylülerimi bir arada.Gönül tellerinden en az bir tanesini koparmazmıyım?.. Arada bazen sanki sesim biraz fazla çıkmış.. Bazende çalan arkadaşlarla senkronu tuturamamışız.Tabiki bu benim hatam,yoksa onlar zaten profesyonel. Yalnız beni biraz geren şu.Bunlar benim gençliğimin şarkıları olduğu için ve diğer tür müziklerden anlamadığım için mecburen bunları okumaya çalıştım sizlere…Ama abi, ben istemezmiyimki size daha farklı meziyetler sunayım? İstemezmiyim, mesela İbrahim Sadri,den daha güzel şiir okuyayım?. İstemezmiyim, kendime has sesimle kalbinize şöyle bir dokunayım?.Yani hiç istemezmiyim, sevdiğim o kadar insanı hiç olmazsa 40 yılda bir (pardon 44 yılda bir), yüreğinden vurayım…..Ama keşke bende bir iki yaşıtım hariç, öyle sessizce yaşayıp gidiverseydim.Ah keşke hiç suya sabuna dokunmadan, yani onlar gibi gecenin mavisinde kaybolmayı becerebilseydim,keşke……Değerli arkadaşlarım.Çok tabiidirki herkesin müzik zevki farklıdır. Herkes her müziği sevmek zorunda değildir.Yine yorum yapan olacak,işte kendini bir şey san_dı, gibi. Ama doğrumu bu? . Ben asla bu işin ustasıyım demedim.Benim işim bu değil biliyorsunuz.Üstelik kimseyle bir kırgınlığım yoktur,olamaz.Dedimya ben sadece kendimle hesaplaşıyorum o kadar…İnşallah ileriki yıllarda herkesin mutlu olacağı daha güzel şeyler yaparız, hep beraber…Bu arada sevgili kardeşim Cem,i kutlamadan gidemiyorum. “Afilli yalnızlık şarkıları” yazısı için.(Bir önceki yazısı.)Ben beğendim.Hemen kırma hevesini ama. Yazının başında, herkesin okumayacağı bir yazı demişsin.Benim bildiğim Doğancalılar, okurlar kardeşim.Merak etme sen…”Mutlu bir yıl dilerim sizlere”……””SİZİN OLDUĞUNUZ YERDE,,,YAĞMUR VARMI? KAR BAŞLADIMI?... YOKSA GÖNDEREYİM SİZE,,, GÖNDEREYİM GÖZYAŞLARIMI…””

sözLük anLamı; "DiLek anLatan cümLeLerin ba$ına getiriLerek "ne oLurdu" anLamında özLem veya pi$manLık biLdiren bir söz", oLan KE$KE yi hepimiz kim bilir kaç kez kuLLanmı$ızdır hayatımız boyunca... Dü$ünmeye, karar vermeye iLk ba$Ladığımızda tanı$mı$ızdır bu (geneLde) memnuniyetsizLik ifade eden sözcükLe. Dı$arıya çıkıp arkada$LarımızLa oynamaya gitmi$izdir o küçücük ayakLarımızLa büyük adımLar atarak. En geç 7 de evde oLmamız gerekmektedir. Ancak oyun tatLıdır. Her nedense tatLı oLan her $eyin bir yasakLayıcısı vardır dünyada. saat adım adım 7 ye yakLa$ır. Bir tarafta cıvıL cıvıL arkada$Larımız bir tarafta evimizin sinir bozucu duvarLarı. Seçim yapmak gerekir. Çoğu sefer oyunu seçmi$izdir. Sonuçta ne oLur? ZıLgıtı yersin evin bahçesinde iLk kar$ıLa$tığın aiLe bireyinden. dü$ünürsün kısa bir süre. "Ah" dersin "Ke$ke saatinde geLseydim eve de azar i$itmeseydim". AsLında senin bittiğin an odur. Farkında değiLsindir. BeLki iLk kez cümLene "ke$ke" iLe ba$Lıyorsundur ama bu son oLmayacaktır. $u an geriye baktığında çok büyük dert değiLdir evdekiLerden zıLgıt yemek (ya da nasıL adLırıyorsan). AsıL dert "ke$ke" keLimesinin döküLmesidir diLinden. Zaman iLerLer. Sen büyürsün, dü$ünceLerin büyür. DertLerin de... SürekLi bir $eyLere ke$ke dersin. Orta okuL yıLLarında okuLdan kaçarsın. BiriLeri hem de en gammazLarı mutLaka görür seni. YakaLanırsın. Yine azar vardır sonunda biLemedin dayak. Kafan önüne eğiLmi$, eLLerin kavu$mu$ mecburen kurarsın "Ke$ke" iLe ba$Layan maLum cümLeLerden herhangi birini. Sınavdan 1 aLırsın, "ke$ke" dersin. İ$te bu engeLLenemez yükseLi$idir "geçmi$ten duyuLan pi$manLığı ifade eden söz" ün. ErgenLik çağına geLdiğinde tavan yapar hayatındaki "ke$ke" Ler. SürekLi memnuniyetsizdir bünye. Her yaptığını sen yapmı$sındır ama sonuçLarından zararLı çıkarsın. Peki "ke$ke" ne kadar yardım eder sana? tabii ki hiç yardım etmez. Sanırsın ki bundan doLayı ders aLacaksın ve bir daha yapmayacaksın. YanıLıyorsundur. O "ke$ke" Ler sadece üzer seni. HatırLatır maziyi. Bir zaman makinesi ister deLi gönüL. Ancak yoktur. En koLay kaybediLen $eydir zaman, geri getiremezsin. Biraz daha büyürsün (sadece fizikseL oLarak). Birini seversin. Hem de çok. Onu dü$Lersin hep. "Ke$ke" dersin bu kez "diLek anLatan cümLeLerin ba$ında". Ne yapsan ne etsen o, senin onu sevdiğinin 1 i kadar biLe sevmez seni ya da sen öyLe sanırsın.. "GeL" dersin "o Türk fiLmLerindeki pembe panjurLu evden yapaLım bir tane". geLmez. ELinden geLen her$eyi yaparsın OnunLa mutLu oLabiLmek için. OLmaz. Aradan zaman geçer koyverirsin kendini. Vazgeçersin artık. Sonra "Ke$ke" dersin "$unu da yapsaydım, bunu da, onu da...". İçin içini yer. Sonunda dank eder kafana. "Bu güne kadar ne yaptıysam, kendim yaptım. Niye pi$manLık duyayım ki..?" diye dü$ünüp "Ke$ke" dememeye karar verirsin. NasıL oLsa hep kendi kararını vermi$sindir. SorumLuLuk sana aittir. SonuçLarına katLanman gerekir. Gün geLir. O pembe panjurLu evin içinde, yanında oLmasını hayaL ettiğin ki$i çıkar kar$ına. Niye sana kar$ıLık vermediğini anLatır. Sebep sensindir. YıkıLırsın. Zamanında doğru hareket etseydin bu $ekiLde devam etmeyecekti hayatın. Tam "Ke$Ke" ye resti çekip hayatından uzakLa$tırmı$ken, hayatının en "Ke$keLik" durumuyLa kar$ı kar$ıya kaLırsın. Yine yerLe$ir dimağına en acı $ekiLde, en istediğin $eyin gerçekLe$meyi$i $erefine. Hani demi$ ya $arkıcı, "YaLnızLık benim eski sevgiLim, yaLnızLık benim en vefaLı yarim" diye. YaLnızLık değiL o. KE$KE...